محمد تقي جعفري

26

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي )

ترجمهء خطبهء صدم اين خطبه در توصيفى از رسول خدا و اهل بيت او صلوات اللَّه و سلامه عليهم أجمعين است . حمد مر خداى را است كه فضل خود را در ميان مردم بگسترانيدو دست خود را براى بخشايش به آنان برگشادستايش او را مىگوئيم در همهء امورشو يارى از او مىطلبيم براى اداى حقوقشو شهادت مىدهيم كه جز او خدائى نيستو به اين كه محمّد صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم بنده و رسول او استخداوند سبحان او را با امر خود براى اظهار حقّ و گويائى ذكرش فرستاداو رسالت را با كمال امانت ادا كردو در حدّ [ اعلاى ] رشد رخت از اين دنيا بربستو در ميان ما پرچم حقّ را جانشين ساخت كه هر كس از آن پيشى گرفت از دين خارج گشتو هر كس از آن عقب افتاد در هلاكت سقوط كردو هر كس كه ملتزم پيروى از او گشت به سعادت واقعى نائل آمد متانت و درنگ در سخن خاصّيّت دليل آن پرچم استآن دليل با تحمّل و بردبارى قيام مىكندو وقتى كه قيام كرد با سرعت به تكاپو مىپردازدهنگامى كه شما گردن براى او فرود آورديدو براى تعظيم موقعيّت او با انگشتانتان به سوى او اشاره كرديد مرگ به سراغش آمده و او را مىبردپس از چشم بستن او از اين دنيا تا زمانى كه خدا بخواهد درنگ خواهيد كردتا آن گاه كه خداوند در ميان شما كسى را ظاهر نمايد كه شما را جمع و پراكندگى شما را به تشكَّل مبدّل نمايدپس علاقمند بزمامدارى كسى نباشيد كه خود به آن چه كه از وى مىخواهيد روى نياوردو نا اميد از كسى كه پشت گردانيده است نيز نباشيدزيرا چه بسا كه يكى از دو پاى شخصى كه پشت